Hoe reflectief prompten mijn manier van denken en werken met AI verandert

Ik merk dat mijn manier van werken met AI steeds minder gaat over het stellen van “de perfecte prompt”. Het gaat mij steeds meer om hoe ik denk, hoe ik mijn gedachten vastleg en hoe ik AI gebruik om daar betekenis en een bruikbaar resultaat van te maken.

Een losse gedachte, een observatie of een paar steekwoorden zijn vaak het begin. Ik zet ze vast, stel er vragen over aan AI, laat verbanden leggen, werk ideeën verder uit en vertaal ze uiteindelijk naar iets waarmee ik verder kan: een analyse, een aanpak, een visual, een besluit of een concrete actie.

Daarbij zie ik AI steeds meer als een denk-, verwerkings- en kennissysteem. Niet als een machine die het antwoord voor mij moet produceren, maar als een gesprekspartner die helpt om mijn eigen denken te verdiepen en te structureren.

Dat leidt voor mij tot een interessante vraag:

Kun je je eigen manier van prompten zichtbaar maken, zodat anderen kunnen zien wat werkt, ervan kunnen leren en onderdelen kunnen hergebruiken?

Ik ben benieuwd hoe anderen AI inzetten in hun dagelijkse kenniswerk. Welke rol speelt AI bij jullie: tool, assistent, sparringpartner of misschien wel onderdeel van jullie persoonlijke kennissysteem?